Να ανοίξει τώρα η διαδικασία Αναθεώρησης του Συντάγματος – Άρθρο του Θωμά Παπαλιάγκα, Πολιτικού Επικεφαλής της Δημοκρατικής Ευθύνης, στο Παρόν

IMGP2372

1. Μία σοβαρή δημόσια συζήτηση σχετικά με την Αναθεώρηση πρέπει να ανοίξει επιτέλους. Η κυβέρνηση έχει επιλέξει να γελοιοποιήσει τη διαδικασία με την αποκαλούμενη «Επιτροπή Διαλόγου», με προφανή σκοπό να καθυστερήσει η κανονική, η οριζόμενη στο Σύνταγμα διαδικασία, που δεν έχει ανοίξει ακόμη, και τελικά η Αναθεώρηση να παραπεμφθεί στο απώτερο μέλλον. Η δε αντιπολίτευση στο σύνολό της – και πρώτα η Αξιωματική – αποφεύγει να θέσει το θέμα. Είναι προφανές ότι ούτε αυτή επιθυμεί μεγάλες αλλαγές. Η χώρα όμως δεν μπορεί να περιμένει.

Η Δημοκρατική Ευθύνη αναλαμβάνει πρωτοβουλία να ανοίξει τη σχετική δημόσια συζήτηση για την Αναθεώρηση, ώστε να τεθούν οι αναγκαίες για την ανόρθωση της χώρας βαθιές δομικές αλλαγές.

2. Συγκεκριμένα, προτείνουμε:

α) τη θέσπιση ασυμβιβάστου της ιδιότητας του βουλευτή και του υπουργού, πλην ενός μικρού ποσοστού, π.χ. 5% της κυβέρνησης,

β) την αντίστοιχη απαγόρευση στους υπουργούς να είναι υποψήφιοι βουλευτές στις αμέσως επόμενες εκλογές,

γ) τη θέσπιση ανώτατου ορίου θητειών (δύο το πολύ),

δ) την κατά κανόνα κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας,

ε) την αντικατάσταση του σταυρού προτίμησης,

στ) τη μείωση του μεγέθους των εκλογικών περιφερειών,

ζ) τη θέσπιση και δεύτερου νομοθετικού σώματος (Γερουσίας με 50 μέλη), το οποίο θα νομοθετεί μαζί με τη Βουλή (με 250 πλέον βουλευτές) και θα αποτελεί θεσμικό αντίβαρο στη νομοθετική διαδικασία, ώστε να αποφεύγονται οι καταχρήσεις της, όπως αντισυνταγματικότητες, σωρεία άσχετων τροπολογιών κλπ.

η) οι εκλογές να γίνονται υποχρεωτικά στο τέλος της τετραετίας, εκτός από περιπτώσεις κατάστασης πολιορκίας,

θ) την απεξάρτηση της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από τις βουλευτικές εκλογές,

ι) να θεσπιστεί μόνιμο εκλογικό σύστημα, απλής μεν αναλογικής αλλά με κάποια ενίσχυση του πρώτου κόμματος, αν αυτό πλησιάζει πολύ την αυτοδυναμία.

Έτσι, θα επιτευχθεί ο ουσιαστικός διαχωρισμός της εκτελεστικής από τη νομοθετική εξουσία και η εξάρτησή της από μικρά ή μεγάλα συμφέροντα, που οδηγούν και σε μικρά ή μεγάλα ρουσφέτια. Ταυτόχρονα, θωρακίζεται το πολιτικό σύστημα από τη διαπλοκή με οικονομικά συμφέροντα.

3. Σχετικά με την ανάπτυξη και τις επενδύσεις: Για τους επτά τομείς-ατμομηχανές (τουρισμός, γεωργία, ναυτιλία, ενέργεια, κατασκευές, μεταφορές και σύγχρονες τεχνολογίες) – πέραν των αυτονόητων περί μείωσης της φορολογίας, κατάργησης του ασφαλιστικού κλπ. – τρία βήματα για τις παραγωγικές επενδύσεις:

α) την ίδρυση Κέντρων Ανάπτυξης, στα πρότυπα των ΚΕΠ, τα οποία θα διεκπεραιώνουν όλη τη γραφειοκρατική διαδικασία υποχρεωτικά εντός τριάντα ημερών, αλλιώς θα θεωρείται ότι χορηγήθηκε η άδεια,

β) θέσπιση ειδικής δωσιδικίας για τις επενδύσεις, ώστε να τελεσιδικούν οι υποθέσεις το πολύ εντός έξι μηνών,

γ) Να εγγυηθεί η ελληνική πολιτεία σε όποιον τοποθετήσει τα χρήματά του σε παραγωγική επένδυση ότι το χειρότερο φορολογικό σύστημα, στο οποίο μπορεί να υπόκειται, είναι το ισχύον κατά την έναρξη της επένδυσης (ρήτρα φορολογικού συστήματος), ενώ μπορεί να επωφελείται από τυχόν καλύτερο. Αυτό το πλέγμα

μέτρων να ψηφιστεί το συντομότερο με νόμο του κράτους και η ρήτρα φορολογικού συστήματος να συμπεριληφθεί σε συνταγματική διάταξη.

4. Το επείγον της συζήτησης είναι αυταπόδεικτο. Δε συγχωρείται άλλη αβελτηρία εκ μέρους των σημερινών κομμάτων, όσο κι αν το επιτάσσει το κομματικό συμφέρον. Είναι ζήτημα επιβίωσης της χώρας και της επόμενης γενιάς της, που είτε μεταναστεύει είτε δεν έρχεται στον κόσμο.