Συνέντευξη Τύπου – Θωμάς Παπαλιάγκας

IMG 0196

1) Η χώρα μας, μία χώρα και μία κοινωνία που δεν έχει διεξέλθει πλήρως τη διαδικασία του αστικού της μετασχηματισμού, έχει μία βασική αναγκη: τον αστικό της εκσυγχρονισμό. Έχει προ πολλού λεχθεί ότι η χώρα αυτή δεν πέρασε διαφωτισμό. Εντούτοις είχε έντονη πνευματική και πολιτική παραγωγή, με λαμπρότερο δείγμα τη γενιά του 30. Δυστυχώς όμως η μεταπολίτευση, αν και υπήρξε η πιο καλή από άποψη ειρήνης και ευμερίας εποχή της χώρας, καλλιέργησε και διόγκωσε μία νοοτροπία που προϋπήρχε και επανερχεται δριμύτερη από αυτήν την κυβέρνηση: την εξίσωση όλων προς τα κάτω και τον απόλυτο ατομισμό. Έτσι, σε πολλούς πολίτες καλλιεργήθηκε η εντύπωση ότι είναι απολύτως θεμιτό να προτάσσουν το ατομικό τους συμφέρον έναντι του κοινού.

Η δική μας γενιά και η επόμενη είναι οι γενιές που καλούνται να πληρώσουν την κρίση. Είναι η ώρα λοιπόν να δούμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα την Ελλάδα στην οποία  θέλουμε να ζήσουν τα παιδιά μας.

Η εποχή της αμεριμνησίας πέρασε ανεπιστρεπτί. Η λογική τού να ζήσουμε όσο καλύτερα το παρόν και να στείλουμε το λογαριασμό στα παιδιά μας εκπροσωπείται με συνέπεια, ακομη και τώρα, από το σημερινό πολιτικό σύστημα.

2) Βλέποντας ότι το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του είναι έρμαιο του λαϊκισμού, ότι δεν λειτουργεί με γνώμονα την πραγματική και ουσιαστική πρόοδο της χώρας αλλά τη δική του πρόσκαιρη επιβίωση, δεν μπορούσαμε να μένουμε άλλο αδρανείς.

Η Δημοκρατική Ευθύνη ξεκίνησε από τη γνήσια ανησυχία πολλών ανθρώπων σαν εμάς εδώ. Πολλών που πάντοτε είχαν πολιτικές ανησυχίες και παρακολουθούσαν ή συμμετείχαν με ενδιαφέρον τα κοινά πράγματα, αλλά ποτέ με τρόπο επαγγελματικό. Είναι όλοι γνωστοί στους χώρους εργασίας τους ή στους κοινωνικούς τους χώρους, αλλά όχι αυτό που θα λέγαμε «επώνυμοι ανά το πανελλήνιο». Είναι αυτοί που αποτελούν τη ζωντανή κοινωνία, άνθρωποι δημιουργικοί και ενεργοί.

Οι νέοι λοιπόν της δημιουργίας, οι σχολάζουσες παραγωγικές δυνάμεις της χώρας, αυτός ο πλούτος της, τα μυαλά και τα εργατικά της χέρια, θέλουν και πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη για το μελλον τους. στη μεταμνημονιακή εποχή η χώρα πρέπει να χαράξει καινούργια στρατηγική βασιζόμενη στις δικές της δυνάμεις. Στην κοινωνία της και τα διαμάντια της, που διαπρέπουν ανά τον κόσμο.

Είναι αδύνατον να χαράξει πολιτική για τη μεταμνημονιακή Ελλάδα το κατεστημένο που την έφερε ως εδώ.

Δεν γίνεται πλέον να λειτουργούν κόμματα με την υπόσχεση ότι θα τακτοποιήσουν τους κομματικούς τους στρατούς, λαφυραγωγώντας το κράτος. Μας τίθεται συχνά το ερώτημα αν θα μπούμε στο διάλογο για την κεντροαριστερά. Η απάντηση είναι όχι και σε καμία περίπτωση. Κι οποιος τυχόν έχει τέτοιες σκέψεις δεν έχει θέση στη Δημοκρατική Ευθύνη. Γιατί θα πρέπει να καθαγιάσουμε μία διαδικασία σύνθεσης ατομικών επιδιώξεων και πολιτικής επιβίωσης αποστεωμένων μηχανισμών, που έχουν τόσο αποξενωθεί από την κοινωνία;

Εμείς λοιπόν μαζευτήκαμε, μοιραστήκαμε τις ανησυχίες μας για τη χώρα και το πολιτικό σύστημα και τις αποτυπώσαμε σε ένα προσκλητήριο. Αμέσως απευθύναμε το προσκλητήριο αυτό σε ανθρώπους επώνυμους και με κύρος. Πολλοί από αυτούς ανταποκρίθηκσν με μεγάλη προθυμία. Κάποιοι μάλιστα μάς κανουν τη μεγάλη τιμή να βρίσκονται εδώ μπροστά σας.

Και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο δεν έχει ιδιοκτήτες και ως εκ τούτου δεν θα έχει στο μέλλον ούτε και κληρονόμους. Η ιδρυτική μας συνδιάσκεψη θα αποφασίσει για όλα. Για την ανάληψη ευθυνών και όχι αξιωμάτων. Διακονημάτων και όχι θέσεων. Η προτεινόμενη δομή του υπό ίδρυση κόμματος εγγυάται τον ανοικτό και δημοκρατικό χαρακτήρα του. Η δομή του απέχει από τα αρχηγοκεντρικά κόμματα, που αντιμετωπίζονται ως ιδιοκτησίες και έχει πολλά στοιχεία από τα πραγματικώς ανοιχτά γερμανικό και γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Έτσι, το συνέδριο θα εκλέξει άλλον πρόεδρο και άλλον υποψήφιο πρωθυπουργό. Το Συνέδριό του θα είναι πραγματικά το ανώτατο όργανο, γιατί θα είναι διαρκές και θα συγκαλείται εκτάκτως σε κάθε σοβαρό ζήτημα όταν υπάρχει ανάγκη.

3) Το διαβατήριό μας είναι αυτό το πρόγραμμα – τουλάχιστον κατά πρώτο λόγο. Άλλωστε  Πρώτη φορά στην ιστορία παρουσιάζει τον εαυτό της μία καινούργια πολιτική κίνηση με επεξεργασμένο πολύ συγκεκριμένο προγραμμα σε πέντε βασικούς τομείς. Το πολιτικό πρόγραμμα άλλωστε είναι η ταυτότητα κάθε πολιτικού φορέα, είναι ο λόγος της ίδιας της ύπαρξής του. Φυσικά, στην πορεία μεχρι τη συνδιάσκεψη θα συζητηθεί συνολικά το πρόγραμμα και στους τομείς που δεν παρουσιάζουμε σήμερα.

Είναι ένα προγραμμα, το οποίο προσφυώς ανέφερε ο Αλέκος Παπαδόπουλος ότι μπορεί να μην αρέσει σε πολλούς. Και αυτό γιατί είναι ποτισμένο από τη φιλοσοφία αυτή: να παραδώσουμε στα παιδιά μας μία χώρα καλύτερη απ’ αυτή στην οποία ζούμε εμείς και προίκα αντί για χρέη.

Το πρόγραμμα όμως της Δημοκρατικής Ευθύνης εισάγει πυρηνικού χαρακτήρα αλλαγές και μεταρρυθμίσεις και όχι εφήμερα πυροτεχνήματα προς άγραν παραπλανητικών εντυπώσεων.

4) Το πολιτικό σύστημα σήμερα είναι φορέας των αντιλήψεων του λαϊκισμού αλλά και των αθέμιτων σχέσεων μεταξύ οικονομικής και πολιτικής εξουσίας. Η βόμβα της χρεοκοπίας της χώρας αποκάλυψε το σύνολο των ευθυνών του για το αποτέλεσμα αυτό αλλά και των αδυναμιών του να διαχειριστεί την πορεία προς την ανόρθωση της χώρας. Ούτε ευκαιριακές συμμαχίες ούτε συνισταμένες προσωπικών φιλοδοξιών μπορούν να δώσουν πραγματικά τη λύση στο πρόβλημα της χώρας. Ούτε βεβαίως κάτι καινούργιο μπορεί να κτιστεί με παλιά υλικά. Εμείς με μεγάλη υπευθυνότητα καταθέσαμε λεπτομερώς επεξεργασμένο πρόγραμμα πέντε τομέων. Αυτό είναι η ταυτότητά μας, αυτή είναι μία πραγματική βάση συζήτησης. Διότι βάση συζήτησης ενός νεου πολιτικόύ φορέα δεν μπορεί να είναι οι πολιτικές φιλοδοξίες των συμμετεχόντων αλλά μόνο και αποκλειστικά η πολιτική.

Στα πλαίσια αυτά εμείς εδώ και άλλοι περίπου 2000 άνθρωποι ξεκινήσαμε τη προσπάθεια της δημιουργίας ενός νέου πολιτικού φορέα. Άνθρωποι που δένονται στο κατάρτι καθώς περνούν το στενό των Σειρήνων του λαϊκισμού. Άνθρωποι που δουλεύουν, όσοι δεν είναι άνεργοι δηλαδή, που δεν είναι επαγγελματίες της πολιτικής, άνθρωποι που δραστηριοποιούνται στους χώρους δουλειάς τους και στην αγορά. Άνθρωποι από εμάς και σαν εμάς. Με ένα βασικό κοινό σημείο: την κοινή προοδευτική αντίληψη για το πού θέλουμε να πάει η χώρα μας και πώς να βγει από το τέλμα, όπως αυτή αποτυπώνεται ως πρώτο δείγμα γραφής στο 44σέλιδο αυτό πρόγραμμα, για το οποίο νομιζω οτι πρεπει να είμαστε υπερήφανοι. Εγώ τουλάχιστον νιώθω έτσι. Όπως επίσης νιώθω ακόμη πιο υπερήφανος για όλους τους φίλους εδώ δίπλα μου, για τους 51 επωνύμους που χαιρετίζουν, αλλά κυρίως για όλους τους 2000 σχεδόν που συνεδραμαν στη προσπάθεια. Βεβαίως και για τους χιλιάδες άλλους που ακολουθούν. Για όλους όσοι ήρθαν να αναλάβουν την ευθύνη. Μία Δημοκρατική Ευθύνη. Καλή μας αρχή!